Babae Sa Aking Panaginip

Babae sa aking panaginip
Nais ko na namang maidlip
Para mayakap ka’t mahalikan
Sa ating dating tagpuan

Minsan di ako makatulog
Sa lakas ng tugtog
Mula sa aking puso
Tangna, umaawit pala ito
Ikaw kasi tinuruan mo
Ito ba’y dahil iyong gusto
Na gabayan ako
Sa oras na ako’y
Gising at wala sa iyong
Piling?
Di kita maaring ipagpalit
Sapagkat sa yo lamang ako
dumidikit
Sa oras na ang mata ko’y
aking ipikit.

Babae sa aking panaginip
Pwede ka bang maging totoo
Yung nahahawakan ko
Kahit isang saglit?

Para Sa Isang Kaibigang Nasa Pransya

Handa akong languyin
Ng anim na oras
Ang Atlantiko
Maibigay ko lamang sa iyo
Ang rosas na iniwan
Mo sa aking alaala.

Iniisip Kita

Iniisip kita
Iniisip kita nang sobra
Iniisip ko kung paano ka
Magtimpla ng kape
Sa umaga
Nilalagyan mo ba to ng
asukal
O iniistraight mo lang?
Teka umiinom ka ba ng kape?
Baka naman hinde.
Iniisip ko kung paano mo
Inaalagaan ang iyong mga anak
Binabantayan mo ba sila
Magdamag?
Sa kanila’y mas marami ka bang mga “huwag”?
Siguro naman ay nagtitiwala ka na
Kasi medyo malalaki na sila
Iniisip ko kung paano mo sinisimulan
Ang araw mo
Priority mo ba ang iyong trabaho
O may oras ka pang umibig
Nagtataka tuloy ako kung meron
Ng mga nanliligaw sa yo
Baka ang puso mo’y mas lalo nang
sumisikip
Sa dami namin. Pero sana wala pa.
Iniisip ko rin yung mga iniisip mo
Kung ano yung mga pangarap mo
Kung ano yung mga nakapagpapasaya sa yo.
Saka ko na itatanong
Kapag nagkaroon na ako ng lakas ng loob
Hay, sana napapasaya kita lagi.
Sana iniisip mo rin ako
Kasi iniisip kita.

Posporo

Nagsisiksikang mga palito
Sa loob ng maliit na kahon
Handang sunugin ang buong mundo.

Namimiss Kita

Namimiss kita
Namimiss kita, alam mo ba?
Sa tuwing tinitignan ko
Ang iyong mga larawan
Naaalala ko nung tayo
Pa ay nagsusulatan
Iniimagine ko kung
Paano mo sinusulat
Yung mga titik sa
Mabangong papel
Na siguro ay binili mo
Pa ng mahal
Iniimagine ko rin
Ang iyong nararamdaman
Pagkatapos mong
Gawin ang iyong
liham.
Siguro napakasaya mo
at siguro nananabik
ka ring mabasa ko
iyon.
Pag-iniisip ko itong
Mga ito, mas lalo lang
akong nananabik na muling
makabasa ng mga sulat mo.
Iba kasi yung feeling
noon. Mas precious at pure.
Anyway, hetong sulat na ito, sana
Mabasa mo.
Bakit?
Namimiss kasi kita.
Namimiss kita, alam mo ba?